Kat en iPad

Tja, sorry. Toch nog een keer die iPad... Of is het iCat? :-)

Boeken op de iPad?

De iPad is volgens sommigen niet de ideale ebookreader. En na een paar dagen spelen ben ik het met ze eens. ‘Traditionele’ ebooks kun je beter lezen op Kindle&co. Met het rustiger beeld op e-inkschermen kom je dichter in de buurt bij het gevoel van een ‘echt’ boek. Is dat wat je zoekt, dan weet je wat je moet kopen.

Maar als we het oude boekenformat van zwarte letters op een wit vel achter ons kunnen laten, dan gaat er met de iPad een hele nieuwe wereld aan mogelijkheden open. En kan het de manier waarop we boeken maken, presenteren en lezen rigoureus veranderen.

Een voorproefje daarvan kwam ik vandaag online tegen. Kijk maar even mee naar Alice on iPad.




Natuurlijk. Niet ieder boek leent zich voor zo’n aanpak. En je wilt ook niet ieder boek op die manier tot je nemen (het zou me gaan duizelen). Maar het laat zien dat Apple met de iPad een nieuw platform heeft gecreeerd waar plek is voor een nieuw soort content.

Zoals bijvoorbeeld voor de belofte van Text 2.0. Met een eyetracker houdt Text 2.0 bij wat je leest en hoe. Effecten kunnen zo precies op tijd worden gepresenteerd. Denk aan de animatie van een plaatje. Maar Text 2.0 kan ook hints geven. Blijft je blik lang op een woord hangen? Dan verschijnt er een hint met een vertaling, synoniem of definitie. Tot je weer verder leest. Weet je even niet meer waar je bent met lezen? Dan verschijnt er vanzelf een pijltje bij het laatst gelezen woord. Ben je een tekst aan het scannen? Dan wordt de irrelevante informatie er voor je uitgehaald. Zo loopt je als een razende door de belangrijkste tekst heen. De iPad zou een ideaal apparaat kunnen zijn/worden voor Text 2.0.



In dit kader ook een aanrader om te lezen is deze blogpost over Books in the Age of the iPad.
Zo, en nu houdt ik voorlopig even op over die iPad. Kom maar langs als je m zelf even vast wilt houden.

- Mijn eerste ervaringen met de iPad

Eerste ervaringen iPad

Gisteren had ik ‘m dan eindelijk echt in handen. Mijn nagelnieuwe iPad. Want zoals dat gaat in een Apple-happy family: je kunt niet naar de States zonder de nieuwste Mac-hardware in veelvoud mee terug te nemen. Manlief kwam dus met vier exemplaren door de douane. Braaf aangegeven. Heel eenvoudig, dat kost je slechts een dik half uur, heel veel stempeltjes, handgeschreven briefjes en verbaasde ambtenaren die geen idee hadden wat dit nu weer voor apparaat was. En die zich vooral afvroegen waarom deze brave Hollander al dat moois vrijwillig langs hun burelen schoof.

Maar goed. Ik heb ‘m dus. Maciaans mooie doos. Geen stickers of andere zut. Een plaatje van de iPad zelf, twee keer een Apple logo en twee keer de naam iPad. Dat is het. Knap.
Ik ken mensen die na het openen van de doos eerst aan hun iApparaat ruiken. Zo religieus ben ik niet. Uitpakken en aan de slag!

Nieuw was dit keer de concurrentiestrijd met onze 3-jarige dochter. Binnen een kwartier zat ze dik tevreden op de bank spelletjes te spelen. Eigenlijk zou ze een DVD’tje van Muis gaan kijken, maar daar was de interesse wat voor bekoeld. Toen ik mijn iPad zelf even wilde vast houden, zei ze doodleuk ‘ga jij maar Muis kijken, mama’.

Zo briljant makkelijk te bedienen. Nadat ik stevig had onderhandeld met peuter, mocht zij nog twee woordspelletjes doen en dan zou ik weer. Twee woorden verder hoor ik vanaf de bank ‘klaar’. En een halve seconde daarna ‘uit’. Ze had zelf de iPad meteen maar even uit gezet.

En toen ik. Tja. Er is al veel over gezegd en geroepen. Ik ben onder de indruk van de snelheid. Van de grafisch prachtige oplossingen voor veel applicaties. iCal is heerlijk om op deze manier bij je te hebben, op een groter en overzichtelijk scherm dan op je iPhone. Het scherm is prachtig. De ‘vingergevoeligheid’ fenomenaal. Hij is licht genoeg om in iedere tas comfortabel mee te nemen.

Ik zal m vooral gebruiken als tussenvorm tussen MacBook en iPhone. ‘s Avonds op de bank. Of op een schaduwplekje in de tuin. Om kranten te lezen, mail te checken, agenda te plannen. Spelletjes spelen en snel triviale feiten opzoeken. Maar voor mij is ie ook erg geschikt om 1 op 1 met een klant te gebruiken. Dingen te presenteren. Superhandig al je wel eens in een cafe afspreekt met je klant. Ik hoef mijn laptop dan niet meer mee te zeulen en loop daarna lekker lichtgewicht te stad in. Beetje shoppen of zo. Tot de volgende afspraak. In een volgend cafe. iStadsnomaden.

Los van dat al. Het meest onder de indruk ben ik van de gebruiksaanwijzing die ik later op de avond in een mooi wit envelopje aantrof. Nog niet nodig gehad, want alles werkt gewoon. Maar toch nieuwsgierig. Met een grote grijns kijk ik naar het kaartje (formaat ansichtkaart). Erop? Een afbeelding van de iPad met aanduiding van de vier knoppen. En op de achterzijde welgeteld drie aanwijzingen voor het gebruik. Drie. Dat is het. Meer is niet nodig. En Apple weet dat. En dat is echt heel erg knap.

Oh en nog even dit. Nee, er zit geen Flash op. Gelukkig niet. Ik ben het nogal eens met Apple om de druk bij Adobe op te voeren om met een echt goede oplossing te komen voor hun haperende product. Tot die tijd dan maar even geen Flash. HTML5 lost in veel gevallen het gemis op.

Manlief over zijn eerste ervaringen met de iPad.